Во Библиотеката „Ион Креанга“ во Букурешт се одржа промоција на романот „Татковите книги“ од академик Луан Старова. Делото на романски јазик го преведе Каталина Франку. Промоцијата ја организираше издавачката куќa Аздрени од Крајова и Асоцијацијата „Лига на албанците“ во Романија (АЛАР), во партнерство со библиотеката.
Покрај сопругата ја покојниот Старова, проф. д-р Гзиме Старова и неговата ќерка Дита Старова-Ќерими присуствуваа пратеникот Богдан-Алин Стоика, д-р Раду-Космин Савулеску, претседател на АЛАР, д-р Луан Топчиу, координатор на Културниот центар на АЛАР и Раду Антохи, државен секретар во Министерството за образование и истражување на Романија. „Татковите книги“ е едно од најзначајните дела на Старова, преведено на повеќе од 20 јазици, што го вбројува меѓу најпреведуваните автори во регионот.
Луан Старова е роден на 14 август 1941 година во Поградец, Албанија. Во 1943 година семејството се преселило во Струга, во Тетово и од 1945 година во Скопје. Основно образование завршил во „Гоце Делчев“ во Скопје, а гимназија во „Јосип Броз Тито“. Студирал француски јазик и книжевност. За време на студиите работел како новинар, и како главен и одговорен уредник на весникот „Млад борец“. По дипломирањето, во 1967 година, се вработил во Радио Скопје како новинар, а наредната година станал главен и одговорен уредник на емисиите на албански јазик на Телевизија Скопје.
Постдипломски студии учел во Загреб, каде ја одбранил магистерскиот труд „Балканот во прозата на Гијом Аполинер“. На специјалистички студии бил во Париз. Во 1974 година бил избран за асистент на Филолошкиот факултет во Скопје, на групата француски јазик и книжевност. Во 1978 година во Загреб ја одбранил докторската дисертација.
Во 1979 година бил избран за потпретседател на Републичката комисија за културни врски со странство, бил прв главен и одговорен уредник на македонското издание на Гласникот на УНЕСКО, и член на редакцијата на меѓународното списание „Балкан – Форум“.
Во 1985 година бил избран за вонреден и ополномоштен амбасадор на СФРЈ во Тунис. Бил именуван за прв амбасадор на СФРЈ во Палестинската држава. Во 1990 година бил избран за редовен професор по предметот француска книжевност на Филолошкиот факултет во Скопје, а подоцна и за шеф на катедрата на романски јазици и книжевности.
Во 1994 бил именуван за прв вонреден и ополномоштен амбасадор на Република Македонија во Франција, прв постојан претставник во УНЕСКО и нерезидентен амбасадор во Шпанија и Португалија. Редовен член е на МАНУ од 2003 година. Почина на 24 февруари 2022 година во Скопје на 80-годишна возраст.
